Bygg (Hordeum vulgare.)

Korntegund sem er algjörlega ómissandi í bjórgerð.  Það er úr bygginu sem sykurinn er unninn fyrir gerið með svo kallaðri möltun. Þ.e.a.s bygginu er breytt í malt sem gerið getur svo gerjað.  Bruggmeistarinn hefur úr mörgum byggtegundum að velja. Þegar möltunin er afstaðin er maltið svo ýmist þurrkað eða ristað allt eftir því hvers konar malt á að búa til.  Liturinn skiptir miklu máli.  Ljóst malt er notað í ljósan bjór og því hitað við lágt hitastig.  Dekkra malt er þurrkað við hærra hitastig.  Mjög dökkt malt er hins vegar ristað líkt og kaffibaunir.  Slíkt malt gefur ekki gerjanlegan sykur heldur er eingöngu ætlað það hlutverk að gæða bjórinn lit og bragð. Vissulega fer bragðið einnig dálítið eftir hve mikið maltið er þurrkað eða ristað.

Humlar (Humulus lupulus)

Humall er það hráefni sem gæðir bjórinn snerpu og biturleika.  Án humla væri bjórinn allt of sætur og lítt spennandi. Það eru blóm kvenplöntunnar sem eru notuð í bjórinn.  Í þeim er ýmist góðgæti svo sem alfa- og betasýrur sem gefa dásamlega beiskju og snerpu í bjórinn og svo olíur sem koma helst fram í lyktinni sem auðvitað er ómissandi þáttur. Til eru margar tegundir humla sem innihalda mismunandi magn af sýru og olíu og gefa því mis mikla beiskju og keim.  Olíurnar eru rokgjarnar og því er hægt að stilla hve mikið kemur fram í lykt með því að bæta lyktarhumlum á mismunandi stigum suðunnar.  Lyktarhumlar (aroma humlar) eru aðeins látnir sjóða í skamma stund á meðan humlar sem eiga að gefa beiskjuna eru settir snemma í suðuna því alfasýrurnar þola suðuna mun betur.  Nauðsynlegt er að sjóða humlana til að losa sýrurnar út í bjórinn.  Auk þess að gefa bragð þá eru humlar bakteríudrepandi og því eiga þeir stóran þátt í að sótthreinsa bjórinn en vissulega gerir suðan einnig sitt gagn.

Ger (Saccharomyces)

Gerið eru töfrar bjórsins, án gersins væri bjórinn heldur lítilfjörlegur, áfengisslaus og innantómur.  Ger er einfruma sveppur, gersveppur sem brýtur niður sykur og myndar vatn, kolsýru og vínanda.  Þetta köllum við gerjun.  Við gerjun losna einnig önnur efni (esterar, dimetylsulfid og diacetyl) út í bjórinn sem eiga stóran þátt í bragði og angan. 
Flokka má ger í tvær undirtegundir, ölger og lagerger sem notað er til að brugga öl annars vegar og lager hins vegar, kemur á óvart?  Reyndar eru menn farnir að blanda þessu dálítið saman í dag.  Ölgerið, Saccharomyces cerevisiae er einnig kallað yfirborðsger því það hefur tilhneigingu til að leita upp að yfirborði bjórsins í gertanknum.  Ölger hrekkur í gang við ca 15º-25º C og er því einnig kallað heitger.  Lagergerið Saccharomyces uvarum, leitar að botni gertanksins og því kallað undirger.  Lagergerið gerjar bjórinn við lægri hitastig og tekur gerjunin því lengri tíma.   Við þessar aðstæður losnar minna af esterum út í bjórinn og því verður bjórinn bragðminni (lítið eða ekkert ávaxtabragð) og þægilegri að margra mati.  Gerið breytir einnig fleiri sykrum í vínanda við þessar aðstæður og gefur því þurrari bjór.  Þess vegna er lager látlausari og "hreinni" bjór og er ekki að flækjast fyrir bragðlaukunum, kostur finnst sumum en óspennandi öðrum.
Til gamans má geta að upphaflega hét lagergerið Saccharomyces carlsbergensis vegna þess að það var fyrst einangrað í brugghúsi Carlsbergs í Kaupmannahöfn.
Loks má nefna villigerið.  Með villigeri er átt við ger sem ekki hefur verið einangrað og hreinsað.  Bjór sem bruggaður er með villigeri er látin gerjast með hjálp gers sem er í andrúmsloftinu.  Þessi háttur eða sjálfgerjun er sjaldséð bruggunarferli í dag og er í raun aðeins stundað að einhverju marki í Senne dalnum í Belgíu.  Úr verður hinn svo kallaði Lambic bjór.  Villiger samanstendur aðallega af Brettanomyces fjölskyldunni en menn hafa fundið amk 30 villigersveppi í Lambic brugghúsunum.

Vatnið

Vissulega er vatn stór hluti bjórsins og í raun stærsti hlutinn.  Reikna má með að um 80 til 90% bjórs sé vatn.  Eins og annað sem menn nota í bjórinn þá skiptir gæði vatnsins einnig máli mtt tærleika bjórsins og bragð.  Vissulega er auðvelt að skilja að mengað vatn er ekki gott því það gefur "óhreint" bragð hins vegar er einnig talað um "mjúkt" og "hart" vatn.  Mjúkt vatn inniheldur lítið af steinefnum á meðan hart vatn er steinefnaríkt.  Fylling bjórsins fer einnig eftir mýkt vatnsins.