Kiddi smakkar á Bandaríkjunum
Bjórbókin 4.05.2008
-upp aftur-

Laugardaginn 4.5.2008 var haldið bandarískt smakkvöld hjá Bjórmenningarfélaginu Kidda.  Það er nú orðið vel þekkt að bandarísk örbrugghús (microbrewery) brugga bjór í sérflokki.  Hvergi annarstaðar í heiminum má finna eins mörg örbrugghús og í Bandaríkjunum og flest þeirra brjóta allar reglur þegar kemur að bruggun bjórs.  Það er það sem er svo skemmtilegt við þessa bjórmenningu þeirra, þeir gera hinn þekkta evrópska bjór að sínum eigin með því að breyta þeim örlítið og bæta.  Bjórmenningarfélagið valdi 5 mismunandi bjóra, Anchor Steam Beer, Great Divide Hades Ale, Rouge Hazelnut Brown Nectar, Flying Dog Double Dog Double Pale Ale og North Coast Old Rasputin Russian Imperial Stout.  Já menn voru ansi spenntir þegar tappinn fauk af fyrsta bjór kvöldsins, Anchor Steam Beer.  Menn voru allir sammála því að það var þessi sem kom hvað mest á óvart þetta kvöld.  Já menn bjuggust nefnilega ekki við miklu af litlum 4.9% bjór en viti menn, karlinn var bæði bragðmikill og þægilegur.  Næstur var svo Great Divide Hades Ale sem er bjór bruggaður með belgísku geri og að belgískri fyrirmynd.  Menn voru almennt mjög ánægðir með þennan karl sem var frískandi mjög og gerði belgískum bjór góð skil.  Reyndar svo góð að fyrir vikir var ekki um neitt nýtt að ræða.  Já belgískur blond frá Bandaríkjunum, afhverju ekki frekar bara belgískur blond frá Belgíu? Bjórbókin vildi meina að það vantaði þetta eitthvað "sérstaka" bandaríska yfirbragð.  Hades var hins vegar þrælgóður bjór.  Þriðji bjór kvöldsins var svo Hazelnut Brown Nectar frá Rouge brugghúsinu.  Þann bjór hafði Bjórbókin ásamt Ólafi Helga fyrr smakkað og þótti hann þá svo sérlega góður og skemmtilegur að ákveðið var að bjóða restinni af Kidda uppá hann.  Hazelnut Brown er eins og berlega má lesa úr nafninu brown ale með herslihnetum.  Mjög skemmtileg blanda sem skapar ljúfan gómsætan brown ale.  Ég held að allir hafi verið mjög sáttir við þennan karl og telst hann líklega sigurvegari kvöldsins.  Nú var orðið dálítið áliðið og mannskapurinn kominn með vel lifandi bragðlauka og tilbúnir í næsta bjór sem var hinn undarlegi Double Dog Double Pale Ale frá Flying Dog (hvað eru mörg "d" í því?).  Þessi fór misvel í menn,  sumir felldu tár af hrifningu á meðan aðrir fussuðu og sveiuðu.  Hér var reyndar bjór með svakalega nærveru.  Mjög vandaður bjór og mjög öflugur laukatrillir með allt sem góður IPA á að hafa og svo tvöfalt af því.  Já 10.5 % og með 85 IBU (biturleika einingar).  Þessi var rosalegur og reif vel í lauka og góm með sterkum greipaldinn keim og hrjúfa ameríska humla.  Mjög góður bjór en heldur bitur fyrir flesta þetta kvöld.  Endahnútur kvöldsins var svo hinn frægi North Coast Old Rasputin Russian Imperial Stout sem er sérstakur stout stíll sem bruggaður var ofan í rússnesku hirðina á sínum tíma.  Hér var kominn kolsvartur bjór í glas í stíl við birtuna útifyrir þegar hann var kominn í glös.  Vanilla, sætur maltkeimur og brennt kaffi var meðal þess sem finna mátti stíga upp úr glasinu.  Í munni þungur, bragðmikill og góður.  Stout sem stendur undir nafni með allt sem til þarf  til að kæta litla stoutunnendur.  Sumir titluðu þennan bjór sigurvegara kvöldins.
     Já í heildina séð var þetta mjög áhugavert kvöld og skemmilegt að komast örlítið inn á hinn víðáttumikla bandaríska bjórmarkað.  Bjórinn var allur góður á sinn hátt og allir fengu eitthvað við sitt hæfi.

Gourmet Breyggeriet tekið fyrir
Freysi og Óli 24.01.2008
-upp aftur-
 

Það var eitt napurt og myrkt vetrarkvöld í janúar 2008 að tveir meðlimir Bjórmenningarfélagsins Kidda , þeir Freyr Rúnarsson (Bjórbókin sjálf) og Óli Helgi (virkasti meðlimur Kidda þegar þetta er skrifað) ákváðu að kanna hvað hið fræga danska örbruggús GB hefur upp á að bjóða.  Tilefnið fyrir utan bara að smakka bjór var að nú styttist óðfluga í að íslenskt afsprengi GB brugghússins líti dagsins ljós á Íslandi, bjór sem mun bera nafnið Skjálfti.  Til voru kallaðir fjórir úr röðum brugghússins og voru þeir valdir dálítið eftir handahófi en þó með það fyrir augum að fá sem mestu vídd í smakkið.  Hinir útvöldu voru GB Blanche, GB Piney, GB Blue Mountain Stout og GB Bock 2. 

Fyrir þetta kvöld verður að segjast að um algerlega hreina sveina var að ræða þegar kemur að GB bjór, Bjórbókin hafði að vísu smakkað jólabjór GB 2005 sem vakti mikla vonbrigði. Væntingarnar voru því ekki miklar þetta kvöld og því var það kærkomin uppákoma hve vel lukkaðist bara Eftir fer vitnisburður um kvöldið í formi umsagnar um hvern bjór fyrir sig:
 

GB Blanche - Gulur og mattur í glasi með létta en ágæta froðu.  Líkist við fyrstu sýn svalandi sumarþambara.  Í nefi má finna svona hveitibjórskeim með grasi eða graskögglum. Munnur er mjög léttur með smá humlum, en svo má finna þetta graskögglabragð.  Svo erum við Óli í smá vanda, komum okkur ekki alveg saman um hvað meira er hér á ferli en eitthvað er það. Einhver sæta gæti verið dálítill maltkeimur en það kemur þó aðeins fram í blárestina.  Þetta er ekki væminn bjór samt, því humlar gera sitt fyrir bjórinn.  Langt og ljúft efirbragð (Freysi). Óli er þó ekki eins ánægður með eftirkeiminn. Kolsýra er vel merkjanleg og gerir bjórinn ögn fyrirferðameiri en t.d. Hoegaarden sem jafnframt þykir léttari bjór (Óli).  Hér er þó góður sumarbjór á ferð sem auðveldlega getur svalað þorstann en hefur það þó fram yfir t.d. Hoegaarden eða Franziskaaner að ganga líka yfir veturinn.  Það er einhvernvegin ögn flóknari bragð í karlinum. Fínn bjór en þó engin öskrandi hamingja!

Bjórbókin - 3.5

Óli Helgi - 3.5 (getur samt ekki alveg klárað úr glasinu)

GB Bock2 - Kemur sér fyrir í glasi með rauðum blæ og frekar lausláta froðu með stórum bólum.  En það er svo sem bara í lagi. Upp úr glasinu stígur bara frekar lítill ilmur en ef við eigum að nefna eitthvað þá segjum við hunang dálítið (óli) og gras eða blaut lopapeysa (freysi) og svo eitthvað sætt og ljúffengt, kannksi maltið bara sem kemur þægilega inn. Í munni er þetta hinn besti sopi, með mikilli kolsýru, þægilega beiskju og svo frekar laus við þetta einkennandi bock bragð sem ég á svo erfitt með að lýsa.  Það er eitthvað þægilegt beiskt bragð með einhverjum hnetukeim eða möndlum (en þó bara snefill) og svo er pínu sætt bragð sem Óli kallar brúnöl eða maltöl.  Dálítið væmnir tónar segir Óli sem enda í einhverri undarlegri samsetningu beiksju og malts (Óli).  Freysinn er afar sáttur og er sammála Óla um að sopinn endi í í beiskju í kinnum en svo koma upp rökræður um sæta keiminn sem gæti verið kandís, toffee eða brennd karamella.

Bjórbóki - 4.0 (þessi bjór kom mest á óvart hjá Freysanum, sennilega vegna þess að hann líkist ekki hefðbundnum bock)

Óli Helgi - 3.5

GB Blue Mountain Stout - Kolsvartur sem nóttinn og hleypir ekki neinu ljósi í gegnum sig.  Hnausþykk froða með smá brúnum tónum.  Í nefi má greina sætan keim dálítið, með þurrkuðum dökkum ávöxtum (sveskjum t.d. segir Óli), dökku súkkulaði og við félagar erum sammála um espresso.  Í munni er hann dálítið kolsýrður og með einkennandi stout bragð sem líklega er brennt malt sem gefur svona kaffi - súkkulaði eitthvað, reyndar er notað í bjórinn brenndar Blue Mountain kaffibaunir þannig að það er ekki ólíklegt.  Það má svo finna einhverja sætu sem erfitt er að átta sig á.  Mikil átök milli tveggja póla annars vegar sætt og hins vegar brennt  sér í lagi í restina (Óli).   Við félgagar erum sammála því að hér sé um bragðmikinn bjór og flókinn.  Óli tengir bjórinn meira við eitthvað brennt, t.d. ristað malt á meðan Freysinn er meira á sætu nótunum, dökkt súkkulaði eða púðursykur (reyndar nefnir Óli einnig púðursykur).  Eins og skapararnir sjálfir segja þá virkar þessi vel með súkkulaðieftirréttum og það held ég að sé alveg hárrétt.

Bjórbókin - 3.5 (eins og víðfrægt er er Freysinn bara ekki mikið fyrir stoutinn)

Óli Helgi - 3.0 (taka skal fram að Óli er mjög lítið fyrir þennan stíl)

GB Piney - Fallegur í glasi með koparlit og fallega þykka froðu.  Í nefi má finna einkennandi Amarillo humla í bland ögn sætan keim sér í lagi í restina sem gæti verið hunang eða kandís (brenndur sykur).  Léttskrokka karl sem rennur ljúft niður.  Heldur stuttur í spuna og skilur lítið eftir sig.  Í munni má finna amarillo humla sem dálitla beiskju en vantar þó alveg eyrnamerginn (óli) sem er svo skemmtilegur í ekta IPA, frekar má finna einhvern sætan maltkeim og ávexi á borð við niðursoðnar ferskjur (óli) og eitthvað suðrænt og seiðandi.  Gríðarlega skemmtilegur bjór og fín byrjun á smakkkvöldinu.  Hentar vel jafnt sumar sem vetur og gengur vel með léttu snarli á borð við osta og kex svona ef maður vill hvíla lagerinn.

Bjórbókin - 4.0

Óli Helgi - 4.0

Já ágætt kvöld og skemmtilegt.  Sigurvegari kvöldsins held ég að verði að teljast Piney sem fékk hjá okkur 4.0 krúsir.  Við hvetjum því alla sem vetlinginn geta valdið að bragða þennan fína drykk við fyrsta tækifæri.

Jól hjá Kiddanum
Freysi 14.12.2007
-upp aftur-

Jább þann 14.12.2007 var haldinn sögulegur jólakiddi.  ALdrei fyrr hafa svona fáir Kiddar mætt og í fyrsta sinn í langri sögu þessa stærsta íslenska bjórfélags í Danmörku hefur kona fengið aðgöngu.  Já Kiddar voru flestir uppteknir við prófbrölt eða farnir heim á klakann.  Þeir allra hörðustu og trúföstustu , Freysi, Óli og Rúnar mættu þó galvaskir í smakkið.  Reynslumeðlimurinn Bjarne fékk svo að fljóta með þannig að smakkið fór fram á dönsku.  Sigrún var svo hin heppna hnáta sem fékk að upplifa hvurnig sannir bjóröðlingar bera sig að við smökkun.  Abbi litli lét svo sjá sig seinnipart kvölds og náði reyndar að smakka alla bjóra nema einn.  En til boða voru fimm jólakarlar að þessu sinni, Jensens Julebryg, St. Clemens Julebryg, Val-Dieu Biére de Noél, Bons Vaeux De la Brasserie Dupont og svo rúsínan í pylsuendanum Mikkeller Santas Little Helper.  Menn og kona, voru bara alment sátt/ir við kvöld og bjóra.  Sístur þótti Jensens Julebryg, hann var bara svona léttur og þægilegur startari, svo voru menn voða sáttir við St. Clemens bjórinn og þótti Bjarne hann toppa alla hina þetta kvöld.  Belgarnir tveir Val-Dieu og Dupont voru jú eins og Belgum sæmir svakalega ljúfir og þægilegir.  Sá sem þetta skrifar kættist í raun mest yfir Bons Vaeux De la Brasserie Dupont þó svo að hinir hafi allir verið góðir á sinn hátt.  Mikkeller Santas Little Helper kom svo mest á óvart þetta kvöld en sökum ölvunar er ekki alveg víst að menn hafi verið alveg sanngjarnir við dóminn.  Þessi bjór kom okkur bara gjörsamlega á óvart, já eða alveg aftan á okkur eins og Abbinn myndi kannski orða það.  Allt í allt skemmtilegt og vel lukkað kvöld þó fámennt væri.

Kiddi í borg óttans
Freysi 31.5.2007
-upp aftur-

Eftir miklar pælingar og laaanga bið þá fór Kiddi loksins til Álaborgar að taka út bjórinn.  Þar í bæ er nefnilega sögufrægur staður er "The Warf" kallast. Warfinn býður uppá 26 bjóra á krana frá Englandi, Belgíu, Þýskalandi og Danmörku ásamt flöskubjór og tunnum eða "kask".  5 Kiddar lögðu af stað að þessu sinni en sá 6. komst aldrei alla leið (Hilli), og hófst ferðin með lest til Álaborgar þar sem fyrsti bjór var tekinn á hinu snotra örbrugghúsi Søgaards Bryghus.  Þar var bjórinn góður og menn bara vel sáttir með upphaf ferðarinnar.  Þegar bjórinn var í belg kominn var haldið á Jomfru ane gade sem er lítil skemmtileg gata hlaðin veitingahúsum.  Hér er mikil stemning á kvöldin og af nægu að taka þegar að mat kemur.  Við settumst inn á steikhús nokkuð og gúffuðum í okkur kjöt í gríðarlegu magni.  Jói og Abbi átu eins og þeir höfðu aldrei áður etið og tóku saman sem nemur litlum snotrum kálfi eða eitthvað í kringum 800 g af kjöti.  Óli og Eiki fóru í vel útlátið sallat með kjúlla á meðan Freysinn var sniðugur og fékk sér lítinn nettan forrétt, chili goat...mjög gott og seðjandi og skildi eftir gott pláss fyrir bjórinn.
Eftir átorgíuna röltum við svo á Warfinn þar sem við drukkum öl eins og við gátum í okkur látið.  Úrvalið var þó ekki eins mikið og ætla mætti miðað við fjölda krana.  Þar þótti mönnum of mikið af eins bjór, t.d. nokkrir þýskir hveitikarlar og allt of mikið af ensku öli.  Menn náðu engu að síður að ölvast nokkuð og var því bara nokkuð sáttur og fríður hópur sem yfirgaf staðinn rétt fyrir um 23:00.  Þá var haldið í humátt að lestarstöðinni en fyrst var stoppað í Jomfrunni og tekið í borðfótbolta þar sem mikið gekk á.  Hápunkturinn var svo þegar Eiki og hinn knattfrái Freysalingur tóku landsleik við Dani tvo og lögðu að velli við mikinn fögnuð nærstaddra (enginn dómari laminn samt).  Þegar stutt var í miðnætti rölti svo hópurinn á lestastöðina og um borð í síðustu lestina heim til Árósana.  Í lestinni var bara notalegt og gott þó svo að Abbinn hafi vægast sagt sett svip sinn á ferðina...ja eða meira þef sinn í vagninn :)  Já Abbi skaut sko föstum skotum þetta kvöld og stundum svo undir tók í vagninum við mis mikinn fögnuð annara farþega.  Hápunkturinn á heimleiðinni verður svo að skrifast á "Gumma".  Já Gummi var skondinn fýr, kauði sem að eigin sögn var verslunarstjóri Leevis á Íslandi spurði hvort hann mætti ekki sitja hjá okkur til Árósa því hann óttaðist að sofna og vakna í Köben.  Við lofuðum karli að tilla sér og að við skildum vekja hann í Árósum ef hann sofnaði.  Gummi þessi spjallaði við okkur og fljótt kom í ljós að hann var mjög skotinn í Abba...ja eða amk brókum hans því hann hélt vart vatni yfir vel aðskornu og glænýju Leevis buxum Abbalingsin.  "Flottar buxur" sagði kauði á svo einstakan máta að nærstaddir Kiddar misstu nánast þvag í brók af kátínu.  Ást Gumma á Abba og reyndar okkur hinum tók hins vegar fljótt endi þegar við reyndum að klína eitt af svæsnustu skotum Abbans á hinn sofandi Gumma.  Gummi greyið sem var vakinn af værum blundi með þessar ásakair, barðist eins og hetja við að neita að hann ætti þennan ófögnuð en án árangurs.  Kiddi var búinn að stimpla þetta á karlinn og þar við sat.  En við komumst loks til Árósa eftir mjög hæga ferð því eitthvað virtist vera að DSB lestinni eins og vani er.  Í Árósum var svo staldrað við á Shawarma og svo tekinn bússinn heim kl 3.  Óli karlinn kórónaði svo kvöldið þegar hann kastaði sér í jörðina á heimleiðinni.  Já karlanginn hnaut við og var svo lengi að falla að aðdáun var að.  Við hinir orguðum auðvitað af hlátri því við héldum að hér væri bara venjulegt fyllerísdett á ferð.  Í dag er Óli hins vegar bólginn og lemstraður og vil ég því biðja karlinn afsökunnar á hlátrinum.

En þegar allt kemur til alls þá var þetta mjög góð ferð og allir sáttir held ég!

Kiddi greiptur í gull
Freysi 24.3.2007
-upp aftur-

Þá er þessu loksins lokið, 100 bjórar eru í hús og Kiddi senn kominn á spjöld sögunnar í bjórdrykkju.  Með þessum áfanga markar bjórmenningarfélagið sig sem félagskap með alvöru sjónarmið og stefnu, nefnilega að kanna undravíddir bjórheimsins hvað sem það kostar.  Já 100 bjórar voru nefnilega ekki eins og að drekka vatn því þegar komið er á okkar plan er ölið annað og meira en innantómur Tuborg eða Carlsberg. Listinn var langur og vissulega mættu okkur ljúflingar á borð við Chimay, Duvel og Franziskaaner en til að ná takmarki okkar urðum við jú líka að setja niður lítt þekktan bjór sem oft virtist vera á algjöru tilraunastigi og jaðraði stundum við hreina mannvonsku í flösku.  Þar kemur helst í hugann eitur á borð við hinn rjúkandi Rauchbier sem bragðaðist eins og viðarkol, bjór dauðans Chili bjórinn sem fór ansi illa með suma og svo porterinn frá Limafirði sem óð hreinlega yfir bragðlauka okkar á skítugum skónum og skildi ekkert eftir nema eyðileggingu.  Reyndar virðist Vigfús vera settur saman á einhvern allt annan hátt en venja er því þennan sama bjór valdi hann besta bjór kvöldsins og þótt lengur væri leitað. 

En þótt bjórinn hafi verið erfiður viðureignar og himinháar alkóhól prósenturnar tekið sinn toll þá tókst þetta engu að síður loksins í gær 23.mars þegar harðasti angi Kidda lagði til seinni atlögu við þá 17 bjóra sem eftir voru frá viðureigninni í september 2006.  Við vorum einungis 5 Kiddar í þetta sinn og einn eða tveir velunnarar en takmarkinu var þó náð rétt í kringum miðnættið þegar sæluvímaður Freysinn tók tappan af hinum belgíska Malheur 6 sem skráist sem 100. bjórinn.

Það voru blendnar tilfinningar meðal manna í gær þessa sögulegu og hátíðlegu stund. Sumir grétu yfir föllnum félögum og erfiðum fórnum fyrri viðureignar og aðrir hlógu og dönsuðu af gleði yfir að hafa komið Kidda á gullplattann eftirsótta.  Allir voru þó sammála því að verkefnið hafi verið göfugt og vel þess virði.  Áfanganum var svo fagnað með klassískum shawarma áður en heim var haldið til efirvæntingafullra kvenna sem biðu fregna af vígstöðvunum.  Allir skiluðu sér svo heim í þetta skiptið án tiltækra vandræða.

Hér má sjá hverjir drukku hvað...ATH listinn er enn í vinslu, þ.e.a.s linkar á bjórbókardóma koma hægt og bítandi.

Hér má sjá svona hvernig fjöldinn raðast á menn. 

Heimsókn í Århus Bryghus
bjórbókin 06.10.2005
-upp aftur-
 

Þann 6. okt. 2005 fór Bjórbókin í heimsókn í nýjasta örbrugghús (microbrewery) Danmerkur, Århus Bryghus.  Með í för voru meðlimir bjórklúbbsins Kidda sem starfræktur er í Tilst í Árósum.  Í Danmörku er um þessar mundir nokkur vakning í bjórmenningunni og menn eru í æ meira mæli farnir að snúa sér að gæðaölinu eða sérölinu eins og hægt er að kalla það.  Samfara þessari þróun fjölgar örbrugghúsunum um allt landið og Århus Bryghus er það nýjasta þegar þetta er skrifað.  Brugghúsið var draumur bruggmeistarans Niels F. Buchwald sem m.a. hefur unnið sem yfirbruggmeistari hjá Ceres Bryggerierne um árabil og er mikill kunnáttumaður í faginu.  Niels er mikill bjórgæðingur og hugsjónamaður og hefur alltaf dreymt um að vera sinn eigin herra og skapa bjór sem er langt frá því að vera eins og venjulegi danski pilsner bjórinn sem Ceres, Tuborg og Carlsberg eru fyrir löngu búnir að fullkomna hér í Danmörku.

Draumur Niels varð að veruleika og í júlílok 2005 leit brugghúsið dagsins ljós og skömmu síðar var fyrsti bjór brugghússins kominn í sölu.  Bjórinn kallar Niels Klosterbryg sem gæti gefið tilefni til að ætla að um klausturöl að belgískum hætti sé að ræða.  Klosterbryg er hins vegar ekki bruggað með hinu hefðbundna yfirgeri sem menn nota við gerð öls (ale) heldur notar Niels undirger eða lagerger.  Niels vill þó meina að bjór hans sé öl því hann styðst við allar þær aðferðir sem menn nota við bruggun öls, svo sem hitastig ofl.  Niels vill ekki meina að það sé gerið sem ræður hvort um öl eða lager sé að ræða heldur eru það brugghættirnir. Skemmtileg pæling sem maður þarf að skoða nánar. 
Í dag bruggar Aarhus Bryghus auk Klosterbryg, tvær aðrar tegundir, einn mildan léttan Rød Ale, og svo hinn ómótstæðilega Stout.  Hugmyndin er svo að brugga líka season bjór eða bjór eftir árstíðum svo sem jólabjór, páskabjór, sumarbjór o.s.f.v.

Þegar okkur bar að garði þann 6. oktober tók kappinn kátur á móti okkur og bauð okkur strax í glas.  "Þar sem ég get aldrei tjáð mig almennilega nema með bjór í hönd..." voru orð Niels áður en hann bauð okkur í bjórinn.  Um var að ræða hinn heiðrauða og ferska Rød Ale sem er ávaxtabjór bættur títiberjum. Bjórinn bruggar Niels til heiðurs, ef svo má segja, elstu heimildia um bjór í Danmörku sem virðist hafa verið bruggaður úr títiberjum.  Leyfar þessa bjórs fundust við uppgröft frá ca 1370 fyrir Krist. Glöggt má finna þessi ber bæði í ilmi sem á tungu en auk sætu koma berin með ögn biturleika í bjórinn og skapa ákveðið jafnvægi milli þessara þátta.  Bjórinn er í mildari kantinum og það fer lítið fyrir honum.  Fylling er lítil en eftirbragð varir lengi og ber vott um berin.  Í heild sinni samt látlaus karl og með einhvern keim sem ég ekki alveg sætti mig við, köllum það skúnk í bili.  Engu að síður virtust nærstaddir almennt geta komið bjórnum niður og sumir voru mjög ánægðir með hann og aðrir bentu á líkinguna við Belle Vue Kriek sem reyndar er kirsuberjabjór og mun vandaðri bjór.

Eftir að hafa talað nokkuð um bruggun Rød Ales sem og almennt um bruggun bauð montinn bruggmeistarinn okkur að smakka Klosterbryg beint af gerjunartanknum, ófiltreraðan og ekki alveg fullþroskaðan.  Þetta var ágætis bjór en ber ekki alveg nafn með réttu.  Klosterbryg er nefnilega, eða á að vera, Indian Pale Ale (IPA) en sem slíkur er hann ekki alveg að standast væntingar því hann er allt of mildur og léttur og það vantar alveg humlana.  Nafnið er reyndar tilkomið sem tilvísun til gömlu góðu miðaldanna þegar Danir drukku bjór í stað vatns sem á þeim tímum var stórhættulegt neyslu.  Það voru klaustrin sem fyrst og fremst brugguðu bjór á þessum tímum og því ber bjórinn þetta nafn.  Falleg pæling en pínu klúðursleg þegar stíllinn á að vera IPA.   Engu að síður er þetta fínn bjór og ef ég mætti ráða væri þetta klausturöl en reyndar þá í mildari kantinum því það er ekki eins frúttað og flókið og maður á að venjast.  Við fengum fyrst þann ófiltreraða en síðar filtreraðan úr flösku.  Það var heilmikill munur á þessum tveim útgáfum og fannst mér sá gruggugi betri.  Hann gaf meiri fyllingu og var bragðmeiri.  Vottaði fyrir grape fíling í bakgrunni.  Fínn bjór en ef ég ætti að vera alveg samkvæmur sjálfum mér tæki ég alvöru klausturöl eða einfaldlega trappist alltaf framyfir þennan en samt gott framtak hjá Niels.

Áfram hélt fróðleikurinn að streyma úr viskubrunni Niels sem var orðinn hress og kátur.  Á meðan við gestirnir fengum smá pásu til að spjalla saman okkar á milli og klára síðustu dropana af Klosterbryg úr flöskunum þá gafst tími fyrir þá allra fróðleiksfúsustu að gefa sig á tal við Niels.  Sjálfur fannst mér mjög gaman að ræða við karlinn um okkar sameiginlega áhugamál og Niels virtist mjög fróður um bjórinn og talaði með ást og alúð um viðfangsefnið.  Eftir þessa fínu pásu var komið að perlunni í brugghúsinu Stoutinn!  Já Stout stíllinn er í miklu uppáhaldi hjá Niels og því ekki skrítið að hann smíði bjór úr þessum flokki.  Stout 2005 sem er ófiltreraður og ógerilsneyddur er bjór sem Niels vonast til að henti  vel til geymslu og hefur því sett árganginn í nafnið.  Hvort bjórinn  virki sem geymslubjór og þá hve lengi sé best að geyma hann á eftir að koma í ljós en Niels krossar fingur og bíður og vonar.  Stoutinn fengum við beint af tönkunum kolsvartan og seiðandi en helst til of kaldan.  Jafnvel þó ég sé sjálfur ekki hrifinn af hinum enska stout stíl þá kom útgáfa Niels mér algjörlega á óvart.  Hann var hreynt hnossgæti og 8% alkóhólin komu hvergi fram í bragði.  Þessi fíni bjór er mjög ljúfur og töluvert sætur og ekki eins reyktur og menn eiga t.d. að venjast frá Guinnes eða öðrum enskum og írskum stout.  Vottur af brenndu kaffi í bland við súkkulaði sem þó þarf að hugsa stíft um til að kalla fram.  Já án efa besti bjór brugghússins og ekki að undra að hann hafi verið uppseldur hjá Niels þegar okkur bar að garði.

Eftir 2-3 glös af hinum gómsæta Stout 2005 var svo tími til kominn að kveðja Niels og Aarhus Bryghus og halda í bæinn á vit ævintýranna.  Þegar litið er á kvöldið held ég að það hafi komið vel út og menn almennt mjög sáttir við fróðleikinn og bjórinn.  Brugghúsið er amk kærkomin viðbót við annars litskrúðuga flóru örbrugghúsa Danmerkur. Það verður spennandi að sjá hvað Niels lætur sér detta í hug í framtíðinni en þetta er nýtt brugghús í þróun og því ekki hægt að ætlast til að fullkomnun hafi verið náð enn sem komið er.  Bjór Niels er ágætur en vantar þó eitthvað upp á til að slá alveg í geng hjá mér.  Stoutinn var reyndar mjög vel heppnaður og vonandi verður hægt að geyma hann.

Að lokum eru hér myndir frá ferðinni góðu!

------------------------------------------
 

Kiddi í Aldingarðinum
Smakkkvöld 30.apríl 2005 eftir Bjórsull
-upp aftur-
 

Þrútið var loft og þungur sjór, þokudrungað vor. Freysinn reis á fætur kófsveittur eftir nokkurra sólarhringa undirbúningsvinnu. Bjórinn var kaldur, sinnepið komið í skál, osturinn hornrétt skorinn í eins rúmsentimeters teninga svo hundruðum skiptir, grillið nýbónað og sex stólar umkringja hringborðið.

            Bjórseðill kvöldsins hljómaði eins vel og hann síðar bragðaðist. Sá fyrsti af þýskum uppruna rann svo undurlétt og ljúflega niður kverkar þeirra sex Kiddafélaga af níu sem tóku þátt að þessu sinni. Schneider Weisse Kristal hveitikall skaut hópnum af afli uppúr startblokkunum og gerði söng óaðfinnanlegan dúett með grillmetinu. Ekki spillti góða veðrið fyrir og fór vel um klúbbfélaga í blómagarðinum hjá Freysanum. Eftir matinn var komið að eftirréttinum. Þar var alger “sniper” á ferð en menn vissu ekki hvaðan á sig stóð veðrið fyrr en þessi enski nammikall var búinn að vefja bragðlaukum viðstaddra inní silkimjúkar alsæluumbúðir. Óvenjulegt þótti að Freysi hinn Belgíski myndi lauma enskum kalli í jötu þyrstra geithafranna. Abbinn kættist sérstaklega enda mikið fyrir bresku gaurana. Young´s Christmas Pudding Ale kom á borðið kynþokkinn holdi klæddur og setti menn hljóða. Jólabjór um hávor! Þessi fágæti kall frá engilsöxunum birtist óvænt í hillum smáverslunar hér í Århus og slóst Freysinn við gesti og gangandi um síðustu flöskurnar. Það er óhætt að fullyrða að “spútnikk” smakk kvöldsins hafi verið í þessum bjór. Bara lyktin ein af þessum spennandi gaur umbreytti á svipstundu hegðun manna svo minnti helst á hegðunarmynstur Silfurbaks á fengitíma. Bragðið sveik ekki heldur og þarna töluðu menn um að ekki þyrfti að smakka meira. Sá besti væri fundinn. Eftir tuttugu mínútna þegjandi setu með jólabúðinginn í vitunum rumskuðu menn og bragðlaukarnir hrópuðu á meira. Mikið mátti Freysinn vanda sig að koma með eitthvað sem stæðist samanburð við jólasælgætið.

            Forboðinn ávöxtur hvorki meira né minna var kominn á borðið. De Verboden Vrucht frá Hoegaarden minnti menn á alvöru kvöldsins. Alkóhólríkur og þróttmikill kall sem mörgum þótti heldur auðugur af alkóhólbragðinu. Þó vann hann á og menn voru farnir að sætta sig við að jólabúðingurinn var uppurinn og nýr og spennandi mjöður í glasinu. Eftir að hafa kjamsað broddborgaralega á ávextinum góða stund voru menn orðnir spenntir fyrir síðasta útspili Freysans. Eftirvæntingin var orðin svo mikil að hópurinn færði sig innfyrir. Húsráðandi lagði fyrir okkur dýrindis bjórsnakk sem bar vott um mikinn og fagmannlegan undirbúning.

            Flöskurnar virkuðu á bjórnýgræðingana sem ódýrt hvítvín en þær eru vissulega dálítið undarlegar í útliti hjá La Chouffe hinum Belgíska. Þessi kall heillaði margan manninn uppúr skónum og rann hann ákaft niður ásamt meðlætinu góða.

            Eftir smá umhugsun og vangaveltur um gæði, útlit, lykt og bragð færðu menn sig á ný útfyrir enda upplýstur aldingarðurinn eitt það fegursta á gervöllum Stavnsvej. Þar var gripið í lagerinn þó nokkrir lumuðu á einum og einum Fransizkaner. Já það er greinilega eitthvað að kvikna í köllunum hvað val á bjór varðar og menn eru farnir að prófa sig áfram. Sannast hefur máltæki Freysans: Það er líf handan Tuborg.

            Þökkum staðarhaldara gott kvöld með vonum að þetta verði endurtekið sem allra, allra fyrst.

                                                                                                            Bjórsullur

Úrslit kvöldsins!

Bjórbókin þakkar Bjórsulli góð skrif. Smakkkvöldinu er svo gert enn nánari skil hér í myndum og máli.  Úrslit kvöldsins voru svo þau að menn voru almennt mjög ánægðir með Schneider Weisse kristal sem þótti ferskur með sætum blæ, en þegar bragðlaukar manna böðuðu sig uppúr Young's Christmas Pudding Ale þá var ekki aftur snúið.  Sumir brustu hreinlega í grát af geðshræringu.  Hoegaaren Verboden Vrucht fór misvel í mannskapinn en þóttti samt afar góður en þó ekki nærri eins góður og belgíska sterkölið La Chouffe sem er án efa einn besti bjórinn í heimi okkar í dag.  3,5 gáfu Young's sigureinkunn (hálft stig vegna þess að Bóas gat ekki valið á milli La Chouffe og Young's) og 2,5 vildu meina að La Chouffe hefði verið betri.  Sem sagt Young's Christmas Pudding Ale bestur þetta kvöld!!!

-----------------------------------------------------------------

Bjórferð á RisRas 19. febrúar 2005
jóhann gunnarsson  2005
-upp aftur-

Húsavíkur Jóhann bjórsullur bjó að Stavnsvej í Tilst. Hann var mikill maður vexti og sterkur og allra manna best vígur. Hann hjó báðum höndum og skaut ef hann vildi og hann vó svo skjótt með sverði að þrjú þóttu á lofti að sjá. Hann skaut manna best af boga og hæfði allt það er hann skaut til. Hann hljóp meir en hæð sína með öllum herklæðum og eigi skemmra aftur en fram fyrir sig. Hann var syndur sem selur. Og eigi var sá leikur að nokkur þyrfti við hann að keppa og hefir svo verið sagt að engi væri hans jafningi. Hann var vænn að yfirliti og ljóslitaður, rétt nefið og hafið upp í framanvert, bláeygur og snareygur og rjóður í kinnum, hárið mikið, dökkt, og fór vel. Manna var hann kurteisastur, harðger í öllu, ráðhollur og góðgjarn, mildur og stilltur vel, vinfastur og vinavandur.

Freyr krúsafyllir var vel auðigur af öli og vænn maður yfirlits en sá hlutur var á ráði hans að honum óx eigi skegg. Hann var öldrykkjumaður svo mikill að engi var hans jafningi, vitur og forspár, heilráður og góðgjarn og varð allt að ráði það er hann réð mönnum, hógvær og drenglyndur, langsýnn og langminnugur. Hann leysti hvers manns vandræði er á hans fund kom.

 Leirtausþvotta Jói hét frilla hans. Hann var einnig öldrykkjumaður mikill, kvenskörungur og drengur góður og nokkuð skapharður. Um frillu sína sagði Freyr krúsafyllir gjarnan: “Ærið mun hann stórvirkur en eigi veit eg hvort hann er svo góðvirkur.” Er það mál manna að þar hafi honum ratast rétt á munn eins og endranær.
 

Bóas þambtryllir var vitrastur maður á Íslandi þeirra er eigi voru forspáir. Hann var góður vinum sínum en grimmur óvinum. Hann var allra manna glaðastur og bestur heima að hitta. Og er svo sagt að honum hafi flestir hlutir höfðinglegast gefnir verið.
 

Rúnar prómillplógur var allra manna fagrastur og best að sér orðinn um það allt er honum var ósjálfrátt en það er mál manna að honum hafi allt verið illa gefið það er honum var sjálfrátt. Og um allar sagnir hallaði hann mjög til en ló víða frá. Engum manni er Rúnar líkur í hvatleik sínum og áræði.

Arnbjörn axlafulli var iðjumaður mikill. Hann hafði með sér jafnan mart manna, lét sækja mjög ölföng þau er fyrir voru og til drykkju mönnum voru því að þá fyrst höfðu þeir fáa bjóra hjá því sem þurfti til fjölmennis þess sem var.

Ásmundur hærubjórlangur var mikilleitur, ennibreiður, brúnamikill, nefið ekki langt, en ákaflega digurt, granstæðið vítt og langt, hakan breið furðulega og svo allt um kjálkana, hálsdigur og herðimikill, svo að það bar frá því sem aðrir menn vóru, harðleitur og grimmlegur þá er hann var reiður. Hann var vel í vexti og hverjum manni hærri, úlfgrátt hárið og þykkt og varð snemma sköllóttur.

Átti Ásmundur frillu er Hilmar ölsnorkur hét. Hann var norrænn að ætt og hinna ágætustu manna. Hann hafði stokkið út hingað fyrir valdsmönnum og þoldi eigi þeirra ójafnað og endemi sem margur annar gildur maður. Átt er þar líklega við kaupverð á ölveigum. Heyrðist til Ásmundar á kveldi góðu er þeir áttu saman: “ Far þú eigi Hilmar! Þú hefir haus þunnan en eg hefi lim þungan.”

Upp rann frostbitinn febrúardagur. Dagur sem hver annar nema nú mátti kenna sterka ölangan líða hægt og bítandi upp um granir óþreyjufullra guma er áttu sameggjan eina saman. Eggjan sú bar nafnið Kiddi. Upp stökk önugur Húsavíkur Jóhann bjórsullur en þráði hann ölið heitt, enda freðin jörð og napurt svo að með bómull bifhár mátti brjóta. “Illt er að eggja óbilgjarnan” hvæsti hann og bandaði frá sér vinaatlotum. Mælti þá Freyr krúsafyllir af bragði “ Sterkar eru bjórsóttir á mér en á sóttum má þó sitja svo lengi að úr augsýn séu húsfreyjur vorar” Sat svo við og beið þar til hópurinn saman kom að lokum og varð sem eitt.

            Nálgast nú föruneytið fyrri áfangastað en þar skyldu leikar settir með forvali því er hnýta skildi tveggja bönd um hönd.

            Húsfreyjur standa í hlaði og verður einni að orði “ Þeir einir munu vera, að eg hirði aldrei þó að drepist” Er þá sennilega átt við áfengisdauða. Af bragði svarar sú er hæst stóð á hólnum “ Hvað bíður sinnar stundar en ekki mun þeim för sjá til sæmdar verða.”

            Nálgast nú smiðju þá er halda átti til fyrst um sinn. Tekur þá Ásmundur hærubjórlangur sig til og brókar frillu sína Hilmar ölsnork svo illilega að sá síðarnefndi bregst ókvæða við en nær þó sig að stilla áður en í óefni fór. “Ekki höfum vér kvenna skap,” segir ölsnorkur, “að vér reiðumst við öllu.” Halda þeir við svo búið inn á ölknæpuna og þegja saman um stund. Dragast að þeim kvonföngin og þóttu þeir til fríðari manna heyra meðal heldur ófrýnilegra gestanna. Byrja nú samræður hala og sprunda í millum. Allir fá sinn kvenmanninn til tals við sig nema Arnbjörn axlafulli, mælir þá stundarhátt Bóas þambtryllir “ Þó að ykkur þyki Arnbjörn mágur minn ekki skjótlegur mjög þá er hann þó ekki uppburðarminni um það er til eiginkvenna ykkar heyrir en þér garparnir.” Sló þagnarskildi yfir vankaðan hópinn og menn settust að drykkju. “Mæl þú manna heilastur!” Æpir Arnbjörn og lemur í borðið svo undir tók í kofanum. Vissu menn nú að best væri á sér að sitja er hann væri kominn í þennan ham.

            Gerast þeir nú góðglaðir og tóku heimamenn þaulsetna tali. Spurnir höfðu heimamenn af drykkjumanni íslenskum er sótt hafði fast í drykkju á knæpu þessari. Inntir eftir lýsingum gátu Jótar lýst þar heimfluttum íslendingi er bjórvembill þótti og blautur mjög en það var hann Júlíus tremens blautsokkur. Um hann höfðu heimamenn fátt að segja nema þó er heyrðist í þeim er manna þótti vitrastur af þeim öllum “ Hann var ósöngvinn og trúlaus, stirfinn og viðskotaillur. Öllum var hann hvimleiður.” Heyrist þá í verti staðarins “Eitt sinn er hann átti leið hér um ruddist hann inní bænastund hjá okkur, bólginn í framan af ofsareiði og myrkum fýsnum og það eina sem hann ruddi útúr sér við klerkinn var”; “ Þótti mér þá betri siður er menn voru heiðnir kallaðir og vil eg mat minn en öngvar refjar.”

            Á það lögðu menn mikla umræðu hversu hans ofsi hafði niður fallið og minnist nú margur á fornan orðskvið að skömm sé óhófs ævi.

            Dregist höfðu saman til leika tveir og tveir og að því búnu var haldið til Miklagarðs en þar skyldum menn láta sverfa til stáls. Hitta þeir fyrir í Miklagarði Rúnar prómillplóg sem lengt hafði eftir föruneytinu svo um munaði. Stekkur hann í mót þeim með ólátum. “Sé ég kvennaglampa í augum ykkar! En eitt skuluð þið vita að oft stendur illt af kvennahjali” Hristu menn haus sinn og þjó yfir þessum ummælum og gengu á fjalir Miklagarðs. Þar var ölteiti mörg. Var þar talað um mannjöfnuð hver þar væri göfgastur maður í sveit eða mestur höfðingi. Og urðu menn þar eigi á eitt sáttir sem oftast er ef um mannjöfnuð er talað. Gengu menn að Heiðrúnu sem óðar fyllti bikara og krúsir af dýrustu ölveigum er glöddu og roðuðu glettna guma.

            Nú skal segja frá Frey krúsafylli. Hann tók nú að fyllast fast og gerðist illur og æfur við áhrifin og mjög ójafnaðarfullur. Frilla hans leirtausþvotta Jói bar hann á höndum sér að þvagskálum og hressti við. Áttu þeir þar stund í faðmi hvors annars og róaðist krúsafyllir nokkuð við það. Koma þar að Ásmundur hærubjórlangur og hans frilla Hilmar ölsnorkur með hranheitum nokkrum. Býðst hærubjórlangur að halda undir við þvaglát ölsnorks “ því lítið verk er það og löðurmannlegt” Að því loknu heimtar Ásmundur að undir haldi Hilmar hjá sér. “ Það er kalt verk og karlmannlegt” mælti ölsnorkur. Að því búnu tók hann greipum báðum undir hreðjarnar og spyrnti við. Höfðu menn að þessu mikið gaman og mikið var að þessu hlegið. Þó tók lokuna úr er heimamaður kom inn og varð litið á aðfarir þessar og mælti “ Þau tíðkast hin breiðu spjótin”

            Sitja menn lengi vel eftir kappleikinn og þjóra hraustlega. Ber svo við að allt í einu átta menn sig á því að einn meðlim hópsins vantar. Taka menn nú til við talningar. Jú eigi bar á öðru en að einn þeirra vantar. Heyrast þá hróp mikil og köll innar á knæpunni svo til þeirra hlupu. Er að skarkalanum kom mátti sjá þar ókennilega veru liggja millum borða fatalausa með öllu og hraut fast. Varð þá Bóasi þambtrylli að orði “ Hér er kominn Húsavíkur Jóhann ölsullur og þykir mér raunar skammrifjamikill vera og liggur ber. En það þykir mér fádæmi hversu lítt hann er vaxinn niður og fer þetta eigi eftir gildleika hans öðrum.” Var nokkuð hlegið að þessum atburðum öllum uns dráttarklárar fjórir með dráttartaugar komu að. Var þá slegið í klárana og haldið heimleiðis. Nokkuð var sungið og ekki laust við að táp væri allsráðandi og gleðin við völd. Fer svo ekki frekari sögum af görpum þessum þetta kvöld en raun ber vitni.

Texti eftir Jóhann Gunnarsson (Húsavíkur Jóhann bjórsullur) 2005

---------------------------------------------------------

Bjórsmakk á Stavnsvej
bjórbókin 15.01.05
-upp aftur-
 

Laugardaginn 15.01.2005 var haldið bjórkvöld á Stavnsvej.  Þáttakendur voru nokkrir íslenskir piltar búsettir á Stavnsvej í Danmörku.  Kvöldið fór vel fram og menn voru yfirleitt nokkuð sáttir við bjórinn.  Fyrsti bjór kvöldsins var hinn kvenlegi og gómsæti Belle-Vue kriek en bjór þessi er einn af hinum frægu ávaxtabjórum Belgíu og er bruggaður með kirsuberjum.  Það vara gaman að sjá upplitið á þessum fílefldu fótboltabullum er bjórinn kom á borð...þetta var sko ekki eitthvað sem alvöru íslenskir karlar drekka.  En viti menn, flestir voru bara nokkuð sáttir við kauða.   Næstur á borð var svo Þýskur hveitbjór frá Franziskaner (Franziskaner Hefe Weisen).  Hveitikallinn er bruggaður úr hveiti að hluta til og í munni er hann afar ferskur og svalandi.  Ögn sætur á tungu og með ríkum perukeim.  Menn voru nokkuð sáttir við þennan og allir sammála um ferskleika hans.   Sá þriðji var svo enginn annar en einn af 6 munkabjórum (Trapist) veraldar, Chimay Rouge.  Sá fór aldeilis vel í karlana og menn virtust varla halda vatni fyrir þessum eðal kalli og ferðirnar á klósettið urðu nú ansi tíðar.  Hann var bæði ljúfengur og alkóhólríkur í senn.....alvöru karlabjór!  Síðasti smakkbjór kvöldsins var svo annar munkabjór er Westmalle Tripel nefnist.  Sá er í sterkari kantinum (9.5%) og menn fundu vel fyrir því bæði á tungu sem á sál.  Sumum þótti Westmalle reyndar aðeins of sterkur sem er ögn dularfult þar sem hér voru hraustir íslendingar á ferð.  En smekkur manna er misjafn sem betur fer.   Kvöldinu lauk svo aldeilis ekki með síðasta smakkbjór...oo neij eftir það gripu menn til síns eigins bjórs sem í flestum tilvikum var einhver lagerinn og það var þambað fram á rauða nótt.  Abbi sló reyndar um sig og dró upp Guinnes í svona kranabjórsdós.  Dósin var krufin til mergjar og kranasystemið, sem samanstóð af plastkúlu, skoðað gaumgæfilega.
Þegar allt er saman tekið þá heppnaðist þetta bara vel og menn sem og bragðlaukar voru ánægðir með nýtt bjórbragð.  Bjórinn sem mest heillaði þetta kvöld held ég að hafi verið Chimay Rouge!