|
 Fyrir
u.þ.b. þremur árum flutti ungur og metnaðarfullur maður með
fjölskyldu sína á Stavnsvej í Árósum. Þar voru þá fyrir nokkrir
Íslendingar með fjölskyldur sínar og eins og Íslendingar gera þá
drukku þeir bjór. Maður þessi var, og reyndar er, mikið
bjórnörd og áður en langt um leið fór hann að dreifa fræjum af
viskutré sínu til Tuborg og Carlsberg stútanna íslensku.
Með börnum sínum og spúsum dönsuðu
frónfæddir íbúar Stavnsvej í kringum jólatréð í byrjun desember
2004. Fljótlega hófust umræður um tappafok frá flöskuhálsum er
húmaði að kvöldi. Digrir afkomendur Víkinga, Sturlunga og
Fjölnismanna státuðu af barmafullum plastkössum af spriklandi
dönskum miði sem þeir hugðust gera skil. Það má segja að fyrsti
græðlingur upphafsmannsins hafi sprungið út þennan örlagaríka,
frostbitna miðaftann á aðventunni. Eftir stutta, hnitmiðaða og
fræðslubólgna ræðu um víðlendur bjórsins tútnuðu sjáöldur lærisveina
framtíðarinnar um helming og lítill tappi rúllaði af stað og varð
valdur að menningarskriðunni sem meiningin er að skjalfesta á þessum
vettvangi. Vantrúaðir hristu höfuð og litu undan er bjórfaraó Tilst
hverfisins boðaði breytta tíma sem og lífs handan Tuborg og
Carlsberg. Sem betur fer var áskoruninni tekið; Freysi skyldi láta
reyna á harðgera, súrmetis-mengaða bragðlauka eyjaskeggjanna með
smáu en fjölbreyttu bjórsmakki.
Fyrsta bjórkvöldið sem mannskapurinn
stóð fyrir fór fram að Stavnsvej 84 í híbýlum Húsavíkur-Jóa
(núverandi íverustaður Vigfúsar) þann 15.janúar 2005. Ekki var laust
við að feimni og vandræðalegar þagnir settu svip sinn á kvöldið
framan af. Þarna sátu testosteronfylltir krúsaþambarar sem þekktu
heldur betur muninn á Viking bjór og Egils pilsner og gerðu sig
breiða þegar forsprakkinn tók til máls. Eftir rúmlega tíu mínútna
fyrirlestur um upphaf bjórsins og nokkra af helstu stílum hans sátu
menn eftir með opinn munn og roða í kinnum. Menn játuðu sig sigraða
og veltu sér letilega af fúsum og frjálsum vilja yfir á hægfara, en
um leið stórskemmtilega, sporbrautina á leið til þekkingar og
upplýsingar í landi hins aldna og merka bjórs.
Þetta kvöld dró frumkvöðull klúbbsins
fram fjóra gæðinga og þar með var teningunum kastað. Bjórarnir sem
smakkaðir voru þetta fyrsta kvöld:
Belle-Vue kriek,
Franziskaner,
Chimay Rouge og
Westmalle Tripel. Þarna kynntust menn t.d. belgískum eðalköllum
í fyrsta skipti á sinni hríðarhretuðu ævi! Eftir að hafa heillað
viðstadda upp úr skónum með mjöð og fróðleik lagði Freysi til að
þetta yrði gert að reglulegum viðburði. Sumir voru til strax daginn
eftir en þegar skynsemi, rökhugsun og formlegar viðræður höfðu átt
sér stað var ákveðið að stofnaður væri klúbbur. Bjórklúbbur sem
hittist reglulega og smakkaði nýjar tegundir undir stjórn gúrúsins
a.m.k. til að byrja með.
Nú vantaði bara nafnið. Eftir
tæplega níuhundruð tillögur að nöfnum kom Abbi með hið stórgóða nafn
sem festist eins og hrúðurkarl á þennan vandaða eðalfélagsskap.
Nafnið fylgdi hópnum í gegnum fleiri frábæra fundi þar sem smakkaðir
voru bjórar af öllum mögulegum og ómögulegum gerðum og stílum
hvaðanæva úr heiminum þar sem klúbbmeðlimir komu saman í notalegu
umhverfi með hátíðlegt snarl og kertaljós. Félagsskapurinn hefur
skoðað marga mismunandi ölstaði og tekið út með gagnrýnum augum.
Klúbburinn hefur m.a.s. gefið út klúbbskírteini sem veita afslátt á
vel völdum veitingastöðum sem selja eðalbjóra.
Klúbburinn er ekki bundinn við götur,
bæi, borgir eða lönd því bara nú síðast á þessu ári lagði
félagsskapurinn land undir fót og tók hús á Lundúnabúum í
skipulagðri
fótbolta- og bjórferð. Félagsskapurinn hefur hugsað vel um sína
meðlimi í gegnum tíðina og ætíð er tekið vel á móti nýjum. Þó hefur
það verið haft að leiðarljósi að vanda vel valið við inntöku nýrra
félaga. Klúbburinn telur nú tólf félaga og eru þrír enn í skoðun.
Sumir hafa flust heim frá Danmörku og eru þá útskrifaðir í
grunnfræðum bjórsins og hafa að markmiði að breiða út
fagnaðarerindið. Alltaf er eitthvað á döfinni hjá þessu mikla
bjórmenningarfélagi og má t.d. nefna að sérstakur
Katan-spilaklúbbur hefur verið stofnaður innan klúbbsins.
Ennfremur stefnir klúbburinn alltaf hærra og lengra og fyrirhugaðar
eru bjórferðir til hinna ýmsu landa ásamt styttri og hentugri ferðum
t.d. innanlands þegar meðlimir verða flestallir með sama land undir
fótum. Einn stærsti hvati klúbbmeðlima og eitt af aðalmarkmiðum
klúbbsins er að færa bjórmenningu Íslendinga upp á hærra og jafnvel
svolítið gáfulegra stig. Einnig verður að nefna trygglyndi
klúbbmeðlima en eftir innvígslu meðlims gleymir hann aldrei
einkennisorðunum: „Eitt sinn Kiddi, ávallt Kiddi!“
Þetta og reyndar svo miklu meira er það sem hinn víðfrægi
bjórklúbbur stendur fyrir. Þetta er bjórklúbburinn Kiddi.
Jóhann
Gunnarsson 2007 .
|